Αίτιο και αποτέλεσμα

Όταν η φύση της ενέργειας που διέπει και εμψυχώνει κάποιο συγκεκριμένο βασίλειο της φύσης αναγνωριστεί και γίνει αποδεκτή από τους επιστήμονες, έστω και υποθετικά, θα χυθεί πολύ φως στην εξωτερική μορφή καθώς προσλαμβάνει ιδιότητα από κάποια συγκεκριμένη δύναμη και ζωή. Υπάρχει, για παράδειγμα, συγκεκριμένος λόγος που τα περισσότερα άγρια άνθη και τα άνθη των κήπων στη Δύση, καθώς και όσα συναντούμε την εποχή του φθινοπώρου έχουν αυτή την περίοδο κίτρινες και πορτοκαλιές αποχρώσεις. Και η νοητική ολκή των τελευταίων υποφυλών της Αρείας φυλής, καθώς και ο γενικός της τόνος σ’ ολόκληρη την Αρεία εποχή σχετίζονται επίσης με τον ίδιο λόγο. Η επίδραση της Τέταρτης Ακτίνας της Αρμονίας και του Κάλλους και η αναπτυσσόμενη δύναμη της Ακτίνας της Γνώσης, συνώνυμες με τη συγχώνευση της ενόρασης και της διανόησης στον πολύ εξελιγμένο άνθρωπο, έχουν ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα στο φυτικό βασίλειο και στην ανθρώπινη αύρα. Το Πορτοκαλοκίτρινο απαστράπτει και στις δύο περιπτώσεις. Αυτό το αναφέρω σαν ένα παράδειγμα εξωτερίκευσης Ακτινικής δύναμης και σαν μια ένδειξη της αξίας της εσωτερικής επιστήμης όταν εφαρμόζεται στην εξωτερική. Η Κυανή Ακτίνα της Αφοσίωσης εισέρχεται τώρα στην Ιόχρου που αποκαλούμε Τελετουργική Ακτίνα. Τι άραγε σημαίνουν αυτά τα λόγια; Απλούστατα ότι ο μεγάλος Μουσικός του σύμπαντος μετακινεί τα κλειδιά ηχεί έναν άλλο φθόγγο και έτσι δίνει άλλη μια στροφή στον τροχό, παρασύροντας στο τόξο της εκδήλωσης την Ιόχρου Ακτίνα, το μεγάλο φθόγγο Σολ.

Οι Ακτίνες αυτές φέρνουν μαζί τους, σε κάθε βασίλειο της φύσης, όλα όσα είναι συντονισμένα μαζί τους  ανθρώπινα όντα, ντέβα υψηλής ή χαμηλής τάξης, στοιχειακά επιθυμητής ή ανεπιθύμητης φύσης, άνθη,  καρπούς και φυτική ζωή ορισμένου είδους καθώς και ζώα και μορφές διαφόρων ειδών. Η εκπνοή μιας Ακτίνας, είναι αυτή που δίνει το σύνθημα της τελικής εξαφάνισης κάποιας συγκεκριμένης μορφής κάποιου τύπου ζωικής ύπαρξης και που οδηγεί κάποια όψη φυτική να φτάσει στο τέλος της. Απ’ όπου και η σύγχυση μεταξύ των επιστημόνων αυτή την εποχή. Η διαδικασία της εισόδου, σε εκδήλωση, είναι αργή, όπως είναι κάθε έργο της φύσης και όπως είναι η διαδικασία της εξόδου, εκπνοής. Ταυτόχρονα με την κυκλική γέννηση και ανάδυση μιας νέας Ακτίνας συμβαίνει η αργή επιστροφή της επικρατούσας Ακτίνας στην πηγή της, που υπάρχει την στιγμή της έλευσης της νέας.

Αυτή την εποχή η Έκτη Ακτίνα φεύγει και παίρνει μαζί της όλες εκείνες τις μορφές των οποίων ο βασικός τόνος είναι κυανούς, τα άτομα εκείνα, λόγου χάρη, που με ευλαβικότητα , κακώς τοποθετημένη ή όχι, ακολούθησαν κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο, πρόσωπο ή ιδέα. Μαζί της φεύγουν συνεπώς αυτοί που αποκαλούμε φανατικούς, αυτοί που με αμέριστο ζήλο εργάζονται για κάποιο αντικειμενικό σκοπό που έχουν αισθανθεί. Πολλά από τα άνθη που σας ενθουσιάζουν τώρα φεύγουν, λόγου χάρη η καμπανούλα, ο υάκινθος και η ελιά. Το ζαφείρι θα σπανίζει και το τουρκουάζ θα χάσει την απόχρωσή του. Τα άνθη με βιολετί χρώμα, λεβάντας ή πορφυρό θα ευνοηθούν. Πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκεται ένας βαθύς σκοπός.