Η Αμαρυλλίδα και το έργο της στη δημιουργία του πλανήτη

Spring-210x300«…. Ο πολύς κόσμος, πολλές φορές αναφέρεται σ Εμένα -το Πνεύμα της ΄Ανοιξης- σαν κάτι που χορεύει στα άνθη, το χόρτο και τα δέντρα και γενικά περιφέρεται εδώ και εκεί χωρίς κάποιο σκοπό. Αγαπητοί Μου επιτρέψτε Μου, σαν το Πνεύμα της ΄Ανοιξης, να σας υπενθυμίσω ότι επί 900 έτη, πριν ακόμα ο Μανού της Πρώτης Ρίζας Φυλής φέρει τους «Αγίους Αθώους» Του στη Γη, πειραματίστηκα με την ανάπτυξη του ωραιότερου φυλλώματος, του πιο ευωδιαστού άνθους, του χόρτου, της ζωής των πτηνών και άλλων,  μέχρι που η Γη ήταν έτοιμη για κατοικία, μεγαλοπρεπής και τόσο ωραία που έμοιαζε στο Ουράνιο Βασίλειο τόσο ώστε οι πρώτοι κάτοικοι δύσκολα  διέκριναν τη διαφορά. Αυτό συνέβη πριν από πολλά εκατομμύρια έτη. Επομένως μπορείτε να δείτε ότι υπάρχει σταθερότητα και θετική ενέργεια στην εξυπηρέτηση που προσφέρω μέχρι σήμερα.       

«Σας ευχαριστώ για τις σκέψεις που κάνετε για την ΄Ανοιξη. Με τη βοήθεια των Στοιχειωδών του Κυρίου Μας Μάχα Τσόχαν, θα δημιουργήσω ξανά επί της Γης την ίδια τελειότητα σα δώρο στο Χρυσό Αιώνα του Αγαπητού Μας Αγίου Γερμανού, πριν φύγω σε άλλο αστέρι…» 

 Η ΑΜΑΡΥΛΛΙΔΑ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΑΡΞΕΩΝ ΤΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΖΩΗΣ
«…. Mπαίνοντας στο Πνεύμα της Αιώνιας ΄Ανοιξης, η ανθρωπότητα εισέρχεται στην κατάσταση των Αναληφθέντων Διδασκάλων. Τα πάντα εκεί είναι Αγάπη, Ωραιότητα και Θεία Τελειότητα. Είστε αθάνατοι, αιώνιοι! Η ζωή σας προχωρά παντοτινά, χωρίς τέλος, ακολουθώντας ένδοξο πεπρωμένο.
«Η Στοιχειώδης Ζωή που σας εξυπηρετεί, δηλαδή οι υπάρξεις του αέρα, της γης και του ύδατος, διαφέρουν από εσάς. Δημιουργούνται με ορισμένη μακροβιότητα αλλά αυτή έχει τέρμα. Τελειώνει και δεν υπάρχει πλέον. Από το Σχέδιο της Θεότητας εκρέει μία ατέλειωτη σειρά Στοιχειώδους Ζωής προς τα κάτω και με τον καιρό, επιστρέφει ξανά στον ΄Ηλιο. Οι Στοιχειώδεις αυτές υπάρξεις ζουν για αρκετό χρονικό διάστημα. ΄Εχουν οικογένειες και διατρέχουν με ευτυχία το φυσικό κόσμο της υπαίθρου. Αλλά αγαπητοί Μου, αυτές γνωρίζουν από την αρχή ότι η ζωή τους είναι μετρημένη και ότι δεν υπάρχει αθανασία. Όταν η μορφή τους παύει να έχει ζωή, κλίνουν με θλίψη για λίγο τις κεφαλές τους όπως το άνθος που κόβεται από το στέλεχός του. Η ανθρωπότητα από το φόβο της προς το θάνατο, δεν κατανόησε την πεπερασμένη αυτή κατάσταση των Στοιχειωδών αλλά την επέκτεινε ακόμα περισσότερο στο δικό της τέλος.
Τα Στοιχειώδη γνωρίζουν από την αρχή ότι δεν έχουν αθανασία. «Ο αγαπητός Fun Wey, (τώρα Αναληφθείς Διδάσκαλος) άρχισε την εξέλιξή Του σα Στοιχειώδες. Χάρη όμως του Διδασκάλου Eriel, μπόρεσε να υπερβεί τη Στοιχειώδη ζωή και να εισέλθει στην ανθρώπινη εξέλιξη όπου με τον καιρό πέτυχε την Ανάληψή Του.»

 Η ΑΜΑΡΥΛΛΙΔΑ ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΜΑΧΑ ΤΣΟΧΑΝ
«…. Είμαι η Θυγατέρα του αγαπητού Μάχα Τσόχαν και επομένως η εξυπηρέτησή Μου δια μέσου των αιώνων, ταυτίζεται με τη δική Του….»