Ο 2ος άθλος του Ηρακλή | Η σύλληψη του Ταύρου της Κρήτης

250px-Mosaico_Trabajos_Hércules_(M.A.N._Madrid)_07Ο Προεστός μίλησε στο Δάσκαλο του ανθρώπου και το Φως του έλαμψε μεταξύ των υιών των ανθρώπων που είναι Υιοί του Θεού. “Πού είναι ο άνθρωπος που στάθηκε δυναμικά μπροστά στους Θεούς,  πήρε τα δώρα τους και πέρασε μέσα από την πρώτη ορθάνοιχτη Πύλη για να εκτελέσει το έργο του;” “Αναπαύεται, μεγάλε Προεστέ και αναλογίζεται την αποτυχία του, θρηνεί για τον Άβδηρο και ζητά βοήθεια από τον ίδιο τον εαυτό του .” “Καλά. Τα δώρα της αποτυχίας εγγυώνται επιτυχία, όταν κατανοηθούν σωστά. Να επαναλάβει το έργο άλλη μια φορά, να περάσει τη δεύτερη Πύλη και να γυρίσει πίσω, τελειώνοντας γρήγορα.”

Η δεύτερη Πύλη ήταν ορθάνοιχτη και από το Φως που έπεφτε στη μακρινή σκηνή, ακούστηκε μια φωνή που έλεγε: “Πέρασε μέσα από την Πύλη, προχώρησε στο δρόμο σου, εκτέλεσε τον άθλο σου και γύρισε πίσω σε μένα για να αναφέρεις τι έκανες”. Ο Ηρακλής μόνος και περίλυπος, με συνείδηση της ανάγκης και βυθισμένος σε βαθιά στενοχώρια, πέρασε αργά από τις Στήλες της Πύλης προς το Φως που λάμπει εκεί που μένει ο Ιερός Ταύρος. Στον ορίζοντα πρόβαλε το ωραίο νησί που έμενε ο ταύρος, εκεί που μόνο τολμηροί άνδρες μπορούσαν να μπουν, στον μεγάλο αυτό λαβύρινθο που σε σαστίζει και σε φέρνει σε αμηχανία, το λαβύρινθο του Μίνωα, του βασιλιά της Κρήτης, του φύλακα του ταύρου.

Διασχίζοντας τον ωκεανό προς το ηλιόλουστο νησί, αν και δε μας λένε με πιο τρόπο, ο Ηρακλής άρχισε το έργο του να ψάξει για να βρει τον ταύρο και να τον οδηγήσει στον Ιερό Τόπο, όπου κατοικούν οι μονόφθαλμοι άνθρωποι. Από τόπο σε τόπο κυνήγησε τον Ταύρο, οδηγημένος από το λαμπερό άστρο που φεγγοβολούσε στο μέτωπο του Ταύρου, ένα λαμπρό Φως σε ένα σκοτεινό τόπο. Το Φως αυτό αλλάζοντας θέση με τις κινήσεις του Ταύρου, τον οδηγούσε από το ένα σημείο στο άλλο. Μόνος του αναζήτησε τον ταύρο, τον κυνήγησε στο άντρο του και τον έπιασε και ανέβηκε στη ράχη του.

Γύρω του στέκονταν οι επτά Αδελφές, παροτρύνοντάς τον στο Δρόμο του. Και μέσα στο Φως που έλαμπε ο Ηρακλής καβαλίκεψε τον Ταύρο, διασχίζοντας τα φεγγαρόλουστα νερά προς το νησί της Κρήτης, τη χώρα που κατοικούσαν οι τρεις Κύκλωπες.  Αυτοί οι τρεις μεγάλοι Υιοί του Θεού, περίμεναν την επιστροφή του, παρακολουθώντας την πορεία του μέσα από τα κύματα. Καβαλίκεψε τον ταύρο σαν να ήταν άλογο και με το τραγούδι των Αδελφών στο δρόμο του, πλησίασε στην ξηρά. “Έρχεται με δύναμη”, είπε ο Βρόντος και πήγε να τον συναντήσει στην ακτή. “Καβαλικεύει μέσα στο Φως”, είπε ο Στερώπις, “το εσώτερο Φως του θα γίνει λαμπρότερο”. Και το Φως φούντωσε και έγινε, αιφνίδια, φλόγα. “Έρχεται γρήγορα”, είπε ο Άργος, “καβαλικεύει μέσα από τα κύματα”.

Ο Ηρακλής πλησίασε, παρορμώντας τον Ιερό Ταύρο πάνω στο Δρόμο και ρίχνοντας Φως στην ατραπό που οδηγούσε από την Κρήτη στο Ναό του Κυρίου, στην πόλη των μονόφθαλμων ανθρώπων. Στη στεριά, στην άκρη των υδάτων, στάθηκαν οι τρεις αυτοί άνθρωποι και άρπαξαν τον Ταύρο, απομακρύνοντάς τον από τον Ηρακλή. “Τι έχεις εδώ;” είπε ο Βρόντος, σταματώντας τον Ηρακλή πάνω στο Δρόμο. “Τον Ιερό Ταύρο, Αγιώτατε.” “Ποιος είσαι; Πες μας τώρα το όνομά σου”, είπε ο Στερώπις.  “Είμαι ο Υιός της Ήρας, ένας υιός του ανθρώπου, αλλά και ένας Υιός του Θεού. Εκτέλεσα το έργο μου. Πάρε τώρα τον Ταύρο στον Ιερό Τόπο και σώσε τον από βέβαιο θάνατο γιατί ο Μίνωας επιθυμεί να τον θυσιάσει.”

“Ποιος σου είπε ν’ αναζητήσεις και να σώσεις τον Ταύρο;” είπε ο Άργος, πηγαίνοντας στον Ιερό Τόπο. “Αισθάνθηκα μια εσωτερική παρόρμηση και ζήτησα το Δάσκαλό μου. Το είπε ο μεγάλος Προεστός, Αυτός με έστειλε στο Δρόμο και ύστερα από πολλές αναζητήσεις και πολλούς κόπους βρήκα τον Ταύρο. Βοηθούμενος από το άγιο Φως του, τον οδήγησα από τη θάλασσα που μας χωρίζει και τον έφερα στον Ιερό τούτο Τόπο.” “Πήγαινε με ειρήνη, υιέ μου, το έργο σου εκτελέστηκε.”  Από τα νερά ακούστηκαν οι φωνές των επτά Αδελφών που τραγουδούσαν γύρω στον Ταύρο και ακόμη από πιο κοντά η ψαλμωδία των μονόφθαλμων ανθρώπων μέσα από το Ναό του Κυρίου, ψηλά στον Ιερό Τόπο.Ο Δάσκαλος τον είδε να έρχεται και πήγε να τον συναντήσει στον Δρόμο. “Ήλθες με άδεια χέρια, Ηρακλή”, είπε ο Δάσκαλος. “Έχω άδεια χέρια, γιατί εκπλήρωσα το έργο που μου ανατέθηκε. Ο Ιερός Ταύρος σώθηκε, ασφαλής με τους Τρεις. Τι απομένει;”

“Στο Φως θα δεις Φως. Περπάτα μέσα σε αυτό το Φως και εκεί θα δεις Φως. Το Φως σου πρέπει να Φωτίσει εντονότερα.  Ο Ταύρος βρίσκεται στον Ιερό Τόπο.” Ο Ηρακλής ξάπλωσε στη χλόη και αναπαύθηκε από τον μόχθο του. Αργότερα ο Δάσκαλος στράφηκε στον Ηρακλή και είπε: “Ο δεύτερος άθλος εκτελέστηκε και το έργο ήταν εύκολο. Μάθε από αυτό το έργο το μάθημα της αναλογίας. Χρειάζεται δύναμη για να εκτελέσεις τολμηρό έργο. Η προθυμία για να κάνεις το καθήκον σου δεν επιβαρύνει τις δυνάμεις σου. Αυτά είναι τα δύο μαθήματα που έμαθες. Σήκω αμέσως και αναζήτησε τη Χώρα που φρουρείται από την Τρίτη Πύλη και βρες τα χρυσά μήλα. Φέρε τα εδώ”.
Ο ΘΙΒΕΤΑΝΟΣ

  Από το βιβλίο "ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ", της Αλίκης Μπέυλη, εκδόσεις Κέδρος