Το δέκατο ζωδιακό σημείο «Ο Αιγόκερως»

Υπάρχουν τρεις αστερισμοί που συνδέονται με το ζωδιακό σημείο του Αιγόκερου.

Ο ένας ονομάζεται Βέλος. Δεν έχει καμιά σχέση με το σημείο του Τοξότη. Στο σημείο αυτό είχαμε τον Τοξότη που επρόκειτο να διαπεράσει με το βέλος του τον εχθρό του Υιού του Θεού, το βέλος με το οποίο ο νικητής ζηλωτής διαπερνά την προσωπικότητα. Εδώ έχουμε το βέλος που έρχεται από κοσμική πηγή και διαπερνώντας την καρδιά του Υιού του Θεού, που ονομάζεται Χριστός, ο πλησιέστερος σε μας από τους μεγάλους Παγκόσμιους Σωτήρες, “άνθρωπος της λύπης και γνώριμος της θλίψης”.  Διαπεράστηκε από το Βέλος, το κοσμικό βέλος. Το Εβραϊκό όνομα αυτού του βέλους σημαίνει “ο απομονωμένος” και η ατραπός που κάθε μαθητής βαδίζει, είναι αναγκαστικά μοναχική. Η ατραπός του μυημένου είναι ακόμη πιο μοναχική. Η ατραπός του Κοσμοσωτήρα είναι η πιο μοναχική απ’ όλες.

Νομίζω ότι η κατάσταση αυτή πρόκειται να ελαφρυνθεί. Κατά τη διάρκεια των αιώνων είχαμε αυτούς τους φοβερούς χωρισμούς, έναν εδώ, έναν εκεί. Αναλογισθήκατε ποτέ τη μοναξιά τους; Δεν είχαν κανέναν να καταλαβαίνει. Ίσως εκατοντάδες χρόνια μετά το θάνατό τους κατατάχθηκαν μεταξύ των Αγίων. Τώρα όμως υπάρχουν τόσοι πολλοί ζηλωτές, τόσοι πολλοί στην ατραπό της μαθητείας, ώστε ίσως η ομαδική συνείδηση που αρχίζει να εκδηλώνεται στις παγκόσμιες υποθέσεις, να καταλήξει σε μια ομαδική μοναξιά παρά σε ατομική μοναξιά. Ο Αετός θεωρείται ότι συνδέεται στενά με τον Αιγόκερω όπως και με τον Τοξότη. Έχετε το πουλί του Φωτός (το  σύμβολο της ύψιστης όψης του ανθρώπου) που εκδηλώνεται σαν ψυχή (δεύτερη όψη) που έχει επιτύχει.

Στο Δελφίνι έχετε έναν ενδιαφέροντα αστερισμό που περιέχει ένα θαυμάσιο συμβολισμό. Εικονίζεται σ’ έναν αρχαίο ζωδιακό σαν ένα ψάρι γεμάτο ζωή, που πηδά έξω απ’ το νερό στον αέρα και παίζει. Αυτό είναι το σύμβολο του Υιού του Θεού, που εργαζόμενος σύμφωνα με το Νόμο, παίρνει μορφή και ζει στο νερό και τον αέρα, και αφού δε διέπεται πια από το φυσικό νόμο, μπορεί να παίξει με τις δυνάμεις της Φύσης. Αρχίζουμε να μαθαίνουμε για τις δυνάμεις αυτές, αλλά θα περάσει αρκετός καιρός ακόμη πριν το Δελφίνι αποκτήσει για μας μεγάλη προσωπική σημασία.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ" ΑΛΙΚΗΣ ΜΠΕΪΛΗ, ΣΕΛ.235-264, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΔΡΟΣ